نقد انیمیشن اژدهای آرزو Wish Dragon - یک کپی موفق چینی | مجله نقد فیلم گردی
پیشنهاد سردبیر

نقد انیمیشن اژدهای آرزو Wish Dragon – یک کپی موفق چینی

اژدهای آرزو Wish Dragon، اثری که بیش از همه با انیمیشن به یادماندنی دیزنی علاءالدین مقایسه می‌شود. اما به راستی تا چه حد وام‌دار این ان

انیمیشن اژدهای آرزو محصول مشترک چین و آمریکا، اثری است کمدی و بهره‌مند از عناصر فانتزی و خیال. نکته‌ای که در برخورد اول با فیلم به چشم میخورد، وام‌دار بودن این اثر به انیمیشن‌های کلاسیک دیزنی است. به عنوان مثال داستان فیلم  بیش از همه یادآور علاءالدین و غول چراغ جادو است که عناصر و موقعیت‌ها در آن جابه‌جا شده است. و یا رفتارها و شوخ‌طبعی ذاتی لانگ، اژدهای محبوس در قوری، گاه یادآور شخصیت به یادماندنی موشو، اژدهای طناز در انیمیشن مولان با صدای ادی مورفی Eddie Murphy است. سوالی که در ابتدا به ذهن خطور می‌کند این است، آیا تولید‌کنندگان چینی این انیمیشن به دنبال گرته‌برداری از آثار موفق آمریکایی و دیزنی بوده‌اند؟ آیا آنها به دنبال ساختن یک علاءالدین چینی هستند که در یکی از کلانشهر‌های چین در قرن بیست‌و یک زندگی می‌کند؟

جدایی اژدهای آرزو از جینی غول چراغ جادو

در هنگام دیدن این اثر در ابتدا شباهت‌های این اثر با انیمیشن علاءالدین بیش از همه به چشم می‌آید اما کم‌کم تفاوت‌های خود را نیز با این انیمیشن به یادماندنی و بی‌نظیر نمایان می‌سازد. شاید این تفاوت بیشتر در پیامی باشد که فیلم‌ساز در پی بازگو کردن آن است. اژدهای آرزو داستان دین، پسر محصلی است از طبقه‌ کارگر که در سر رویاهای بزرگی دارد اما ابزار رسیدن به آن‌ها را ندارد. او به دنبال یافتن بهترین دوست دوران کودکی‌اش لی‌ناست که سال‌ها پیش از آن محله رفته‌اند اما از یاد و خاطر دین نه. دین با صدا‌پیشگی جیمی وونگ Jimmy Wong، در این فیلم نماینده‌ی طبقه‌ای است از آدم‌هایی که چیزی به نام رویا و آرزو را سال‌هاست فراموش‌ کرده‌اند و خودشان نیز فراموش شده‌اند. شاید  از این جهت بتوان گفت این انیمیشن تا حدودی یادآور فیلم موفق انگل Parasite محصول  ۲۰۱۹ کره‌جنوبی است که  موضوع آن نیز اختلاف طبقاتی و فراموش شدن لایه‌های پایین‌تر جامعه است.

تماشای آنلاین فیلم انگل Parasite

اژدهای آرزو، منتقد و تحلیلگر اجتماعی

نقطه قوت اثر در نمایش فقر و فاصله‌ی طبقاتی است که هر روز در جامعه‌ بیشتر می‌شود، منتهی با بهره‌گیری از ظرفیت‌های انیمیشن و قابلیت‌هایی که این مدیوم در اختیار فیلم‌سازان قرار می‌دهد. این اثر به خوبی سبک زندگی، مناسبات و نحوه‌ی ارتباطات این قشر را بی‌آنکه برای جلب نظر مخاطب متوسل به ترفندهای عاطفی شود، به نمایش می‌گذارد. البته کارگردان و تولیدکنندگان مخاطبین اصلی فیلم خود، یعنی کودکان، را فراموش نکرده‌اند. آن‌ها به خوبی از پتانسیل کاراکتر اژدها و زبان طنز او در تصویر کردن این طبقه بهره می‌گیرند. نتیجه آنکه، ما با انیمیشنی رو‌به‌رو هستیم که رویکرد اجتماعی و منتقدانه دارد بی‌آنکه به ورطه‌ی شعارزدگی بیفتد و مخاطب آن را پس بزند. این رویکرد انتقادی در بافت یک داستان آشنا و دوست‌داشتنی و همچنین موقعیت‌های شیرین و کمدی اثر به ظرافت تنیده شده است. به عنوان مثال می‌توان به صحنه‌ی گیرکردن لانگ و دین سوار بر تاکسی، در ترافیک ناتمام شهر اشاره کرد که سبب کلافگی و بیقراری لانگ می‌شود، و مخاطب به خوبی می‌تواند با او همذات‌پنداری کند.

نکوهش ثروت یا آزمندی، مسئله این است

در کنار این‌ها اما انیمیشن اژدهای آرزو دارای نقاط ضعفی نیز هست. یک از این نقاط اصرار بیش از حد کارگردان جوان آن، کریس آپل‌هنس Chris Appelhans که نویسندگی کار را نیز بر عهده داشته است، بر مقوله‌ی بدشگون بودن مال و ثروت است. در حقیقت ثروتمند بودن به خودی خود مشکل آفرین نیست، نکته‌ای که کارگردان از نمایش آن غفلت کرده است در واقع آز و طمع در به دست آوردن ثروت و مال‌اندوزی است. حتی این مسئله در سکانسی که پاکت قوری چای را تصاحب می‌کند و ارباب آن می‌شود به دم‌دستی‌ترین شکل ممکن بازنمایی می‌شود که برای مخاطب چندان پذیرفتنی نیست.

در پایان در مورد انیمیشن اژدهای آرزو باید گفت که داستان جدیدی برای روایت ندارد و نباید توقع بسیار بالایی از این اثر برای ارائه یک تصویر غافلگیر کننده و متفاوت داشت. با این حال فیلم سرشار از لحظات و موقعیت‌های طنز بسیار جذابی است که برای گرد هم آوردن افراد خانواده به خصوص خانواده‌هایی که دارای کودک هستند، در کنار یکدیگر در یک روز تعطیل بسیار انتخاب مناسبی است.

۱
برچسب ها

همچنین بخوانید

یک نظر

  1. با شما موافقم. بدشگون بودن ثروت، شاید نقطهٔ ضعف دیدگاه مؤلف است. به‌جای ترسیم یک تصویر روشن از چرایی و نگاه تحلیلی، یه رویکرد تئولوژیک ارائه کرده.

    ۱
    ۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن