نقد فیلم اد وود Ed Wood ساخته تیم برتون - خیال سهل یک کارگردان | نقد و معرفی فیلم و سریال
نقد

نقد فیلم اد وود Ed Wood ساخته تیم برتون – خیال سهل یک کارگردان

فیلم اد وود - Ed Wood به کارگردانی تیم برتون داستان تلاش‌ های مکرر یک کارگردان درجه‌ چندم برای فیلم‌ ساختن و تأمین بودجه‌‌ تولید فیلم‌ های خود است که در این بین با رویکردی ناشیانه و سطحی‌ نگرانه همواره بدترین‌ ها یا فرسوده‌ ها را به سمت خود جذب می‌ کند.

خلاصه مطلب

  • کاراکتر اد وود انگاره‌هایی سهل از واقعیات اطراف خود دارد.
  • بازی قوی جانی دپ توانسته پرتره‌ای طناز و کمیک از کاراکتر اد وود خلق کند.
  • از طرفی وجه دیگری از زندگی اد وود این است که تمایلی قابل توجه به پوشیدن لباس‌های زنانه دارد.
  • فیلم «اد وود» دعوتگاهی‌ست به یک زاویه متفاوت نسبت به رفتارهای سطحی‌نگرانه.
امتیاز منتقد
امتیاز منتقد

تیم برتون در فیلم «اد وود» به سراغ زندگینامه‌ی شخصِ «ادوارد دیویس وود جونیور» با نام مخففِ «اد وود» کارگردانِ آمریکایی دهه‌ی پنجاه میلادی رفته که عنوانِ بدترین کارگردان تاریخ سینما را یدک می‌کشد.

این لقب پس از مرگ اد وود توسط برخی منتقدین و تحت جایزه‌ای نمادین با عنوان «بوقلمون طلایی» به او داده شد، آن هم به بهانه‌ی فیلمی از وی با نام «نقشه‌ی شماره ۹ از فضای خارج» (که این فیلم نیز عنوان بدترین فیلم تمامی اعصار را به خود گرفت) تا شهرتی بسیار پیرامون نام اد وود پس از مرگش شکل بگیرد.

حال تیم برتون با سبک و سیاق فیلمسازیِ خود به سراغ چنین سوژه‌‌ی جالبِ توجهی رفته که البته به دلیل قالبِ بیوگرافیکالِ فیلم از عناصرِ متداول و معمولِ فانتزیِ برتون به طور گسترده در این اثر استفاده نشده اما همچنان رگه‌هایی از مولفه‌های وی را می‌توان در فیلم «اد وود» پیدا کرد.

فیلم سینمایی اد وود

به علاوه حضور بازیگرِ محبوبِ برتون یعنی «جانی دپ» و بازی کمیک و قوی او به خوبی بر روی پرتره‌ی کاراکترِ اد وود نشسته و مهم‌ترین وجهه‌ی شخصیتی/پرداختی او یعنی ناشی‌گری‌ را در یک پوستینِ طناز و کمیک به نمایش گذاشته است.

فیلم «اد وود» داستان تلاش‌های مکرر این کارگردانِ درجه‌چندم برای فیلم‌ساختن و تأمین بودجه‌‌ی تولید فیلم‌های خود است که در این بین با رویکردی ناشیانه و سطحی‌نگرانه همواره بدترین‌ها یا فرسوده‌ها را به سمت خود جذب می‌کند، همچون بازیگرِ درجه‌ دو و از کار افتاده‌ای به نام «بلا لاگوسی» که عمده شهرتش را در فیلم‌های ترسناکِ کلاسیکی چون «دراکولا» به دست آورده است.

فیلم سینمایی اد وود

اد وود با آرزویِ تبدیل‌شدن به «اورسن ولزِ» بعدی هالیوود و از راه علاقه‌ی خود به کارگردانی، به دنبالِ دست و پا کردنِ نام و شهرتی برای خود می‌رود اما با نگاهِ سطحی و ناشیانه‌ای که به پروسه‌ی فیلمسازی دارد، هیچگاه به موفقیتی اندک هم دست پیدا نمی‌کند و همواره با تیمِ ثابتِ کوچک و نارسی همچون خودش دست به تولید فیلم می‌برد.

اما نکته‌ی مهمی که در این بین وجود دارد عدم ابتذالِ عامدانه و پس‌زننده در پشتِ این ناشی‌گری از جانب اد‌وود است تا مخاطب بتواند از زاویه‌ای مثبت با این کاراکتر و اَعمالش همراه شده و گهگاهی نیز همذات‌پنداری کند.

یکی از پُررنگ‌ترین کنش‌های اد وود در اثبات علاقه‌‌اش به فیلمسازی و آثار تولیدیِ خود، همخوانی‌های او در پشت‌ پرده با دیالوگ‌هایی‌ست که کاراکتر‌ها به زبان می‌آورند، آن هم با شور و شعفی قابل‌توجه. همچنین تک‌برداشت‌های او از پلان‌هایش با این نقطه‌نظر که همه‌چیز در بهترین حالتِ خود هستند از دیگر وجوه‌ِ ناشی‌گری او برای فیلمسازی‌ست.

فیلم سینمایی اد وود

در ادامه وجهِ مهربانانه و در عین حال سهل‌انگارانه‌ای از اد وود نیز مشاهده می‌شود که بیشترین عینیت را در برخوردش با «بلا لاگوسی» می‌توان دید. آنجایی که در دمِ‌دست‌ترین نگاه ممکن به “موفقیت”، واقعیت‌های پیرامون این بازیگرِ مهجور و مطرود را نمی‌بیند و با ذوقی بسیار از حضور او در فیلم‌هایش استفاده برده و آن را تبلیغ می‌کند.

از طرفی کاراکترِ لاگوسی نیز در حضوری مکمل در داستان، تیپی کم و بیش شبیه به اد وود است با انگاره‌های سست و سهل از واقعیات اطراف، به گونه‌ای که او همچنان در رویایِ شیرین نقشِ دراکولا مانده و البته در عین حفظِ فیگورهای مربوط به آن نقش، سعی در به دست‌ آوردنِ شهرتی دوباره همچون گذشته‌اش دارد.

فیلم سینمایی اد وود

از طرفی وجه دیگری از زندگی اد وود این است که تمایلی قابل توجه به پوشیدن لباس‌های زنانه دارد، البته هرچند که این بخش از زندگی او پرداختی عمیق به مثابه‌ی یک معضلِ زیستی برایش ندارد تا مثلاً بتوان از این طریق شاهراهی فرمال به یکی از فیلم‌هایش با نام «گلن و گلیندا» پیدا کرد، اما در کل ابعادی دیدنی و احساس‌کردنی از کاراکترِ اد وود وجود دارند تا همچون اواخر فیلم با پوشیدن لباسی زنانه تحت یک آرامشِ درونی به تهیه‌کنندگان دهن‌کجی کند آن هم به واسطه‌ی خیال و تصوری کمیک از مصاحبت با اورسن ولز پیرامون فیلمسازی و مشکلاتش!

در مجموع فیلم «اد وود» به نوعی دعوتی‌ست به یک نقطه‌ی دیدِ متفاوت از مفهومِ سطحی‌نگری و ناشیانه اقدام‌کردن با این محتوا که همواره علتی مبتذل در پشت این نوع رفتار وجود ندارد، بلکه گاهی نیز یک آرزوی کورکورانه و سهل‌انگارانه و اصراری کودکانه بر اثبات آن می‌تواند مانع از رسیدن به موفقیت‌ شده و افتضاح بیافریند و البته که این گزاره یک شعار نیست، تیم برتون به کمک فیلمنامه‌ی خوبِ نویسندگان و به واسطه‌ی کاراکتر با نام «اد وود» این را در سطوحی متوسط اما دیدنی‌ و سینمایی توانسته در فیلمش به نمایش بگذارد و اثری درخورِ توجه و قابل بحث را در گونه‌ی بیوگرافی و قالب کمدی‌درام خلق کند.

۰
برچسب ها

همچنین بخوانید

یک نظر

  1. نقد خیلی خوبی بود بسیار زیبا و لذت بخش ، یه سوال بهترین فیلمای تیم برتون به نظر شما کدوم فیلما هستند جناب سلمان زاده؟

    ۰
    ۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن