نقد فیلم جواهرات تراش­ نخورده؛ آدام سندلر در این درام آشفته می ­درخشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ | نقد و معرفی فیلم و سریال
نقد

نقد فیلم جواهرات تراش­ نخورده؛ آدام سندلر در این درام آشفته می ­درخشد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

هاوارد رتنر در فیلم جواهرات تراش­ نخورده طلافروشی کاریزماتیک در نیویورک است که همیشه به دنبال موفقیت‌ های بزرگ در شهر می‌ گردد.

خلاصه مطلب

  • در «جواهرات تراش نخورده» بیش از دو ساعت کارهای آدام سندلر را دنبال می‌‌کنیم.
  • آدام سندلر نقش یک دلال پرحرف جواهرات به نام هاوارد رتنر را بازی می‌‌کند.
  • سندلری که شخصیت نافذ و قاطعی که اینجا به نمایش می­‌گذارد احتمالاً تأثیرگذارترین نقش وی است.
امتیاز منتقد
امتیاز منتقد

در جواهرات تراش­‌نخورده، فیلم اضطراب­‌آور برادران سفدی که پس از فیلم قبلی­‌شان «زمان خوب» ساخته شده است، بیش از دو ساعت کارهای آدام سندلر را دنبال می­‌کنیم، چش

م‌­اندازی که ممکن است چندان هیجان­‌انگیز به نظر نیاید. اما مردی که یک قرارداد بزرگ با نتفلیکس امضا کرد «چون با “وت چیکس” هم‌­قافیه است» همان مردی است که تصمیم گرفت با پل توماس اندرسون و نوآ بامباک کار کند، فیلمسازانی که حاضرند از شوخی­‌های زننده رد شوند تا بازیگری را ببینند که فقط باید کارگردانی شود.

هر دو نقش جداً فریبنده و جذاب بودند نه به دلیل اینکه تفاوت قابل توجهی با نقش­‌هایی داشتند که او معمولاً بازی می‌­کند بلکه به دلیل اینکه سبک بازی او ناگهان با تغییر چشمگیری مواجه شد. معمولاً وقت بازیگران کمدی «جدی بازی می­‌کنند»، می‌­توان سایه­ شخصیت­‌های بامزه‌­شان را در همه­ صحنه­‌ها دید، اما وقتی سندلر را از حوزه­ همیشگی و آشنایش خارج می­‌کنیم، ناگهان سندلری که می­‌شناسیم ناپدید می­‌شود.

در داستان­‌های «عشق پریشان» و «مایاروویتز» طنز وجود داشت اما ناشیانه و خودمانی بود که بیشتر احتمال داشت باعث شود تماشاگر در صندلی خود جابه‌­جا شود نه اینکه قاه قاه بخندد. سندلر توانایی شناخته­‌نشده­‌ای در برقراری ارتباط با زوایای ناراحت­‌کننده­ شخصیت­‌های مبسوط­‌تر خودش، که گاهی خجالت‌­آور می­‌شوند، دارد و آخرین و بهترین شیرجه‌­اش در این درام این ویژگی را تا سطح جدیدی بالا می­‌برد.

فیلم جواهرات تراش نخورده

او نقش یک دلال پرحرف جواهرات به نام هاوارد رتنر را بازی می‌­کند، مردی که روزهایش را دیوانه‌­وار صرف پول درآوردن می­‌کند و کسانی که از او پول طلب دارند هر روز دنبالش می­‌کنند، سبک زندگی طاقت­‌فرسایی که ظاهراً نمی­‌تواند از آن بگریزد. اما هر چه بیشتر هاوارد را می­‌شناسیم، کمتر به نظر می­‌رسد که قصد فرار کردن از این زندگی را داشته باشد، او دائماً خود را درگیر موقعیت­‌های پرمخاطره می­‌کند. هاوارد بهترین و بدترین نوع ضدقهرمان است که در دامی خودساخته افتاده، آن هم وقتی که راه فرار همیشه درست در برابر چشمانش قرار دارد.

سفدی­‌ها مانند فیلم «زمان خوب»، یک مسیر پر مانع خطرناک برای شخصیت اصلی داستان خود ساخته­‌اند که متشکل از یک بازیکن لیگ ملی بسکتبال به نام «کوین گارنت»، یک سنگ اوپال کمیاب از معدنی در کشور اتیوپی، همسری که قرار است طلاق بگیرد و «ویکند» است و با اینکه هاوارد مدام صبر و تحمل ما را به چالش می‌­کشد، اما نمی‌­توانیم توجه خود را از او دریغ کنیم، هر بار که اشتباه می­‌کند آه می‌­کشیم، و از خود می‌پرسیم آیا می‌­خواهیم در کارش موفق شود یا شکست بخورد.

تجربه‌­ای است که عمداً برای‌مان اضطراب می­‌آفریند، نه فقط به خاطر شخصیت به شدت اعصاب­‌خردکن هاوارد بلکه به خاطر اینکه سفدی­‌ها از ناخشنودی ما لذت می‌­برند. فیلم آنقدر پر است از صداهای بلند، قطعات موسیقی کَرکننده و تصاویر پر زرق و برق که بیشتر به یک زیاده­‌روی احساسی و نفرت­‌انگیز شباهت دارد اما هیچ‌وقت از آن دل‌سرد نمی­‌شویم چون در پس این زیاده­‌روی‌­ها یک ظرافت فریبنده پنهان شده است. فیلم ما را به دنیایی که هاوارد در آن مشغول کار و زندگی است پرتاب می­‌کند، دنیایی که برای ما روتوش و مرتب نشده، فقط به همان شکلی که هست به ما نشان داده شده است، و من شکل احساسی و فضادار آن را دوست داشتم، دنیایی که هیچ‌وقت به آن شک نکردم.

هیچ‌وقت به سندلر هم شک نکردم، سندلری که شخصیت نافذ و قاطعی که اینجا به نمایش می­‌گذارد احتمالاً تأثیرگذارترین نقشی است که تا به حال از او دیده‌­ایم. تبدیل هاوارد به یک شخصیت کارتونی تصنعی می­‌توانست کار بسیار راحتی باشد اما سندلر نقشی بسیار دقیق‌­تر و معقول­‌تر را انتخاب می­‌کند.

فیلم جواهرات تراش نخورده

این بازی کاملاً خالی از تکبر است – او گاهی هاوارد را لوده و مسخره و گاهی ناخوشایند و نامطبوع می­‌کند – و با اینکه سندلر یک ستاره­ شناخته‌­شده است، اما به محض اینکه فیلم شروع شد، نظر من درباره­ او و نحوه­ بازی­‌اش، محو شد. این تغییر بازی به اندازه­ خود فیلم همه­‌جانبه است و باعث می­‌شود دل‌تان بخواهد باز هم خارج از قرارداد بی‌فایده­ نتفلیکسش فیلم بازی کند.

این هماهنگی برجسته‌­ای بین فیلمسازان و بازیگر است و اهمیت این همکاری را نشان می­‌دهد، خصوصاً برای ستاره­ فیلمی که در یک مدل نقش پول­‌ساز گیر کرده است. سندلر بیشتر از این‌ها می‌­ارزد و اگر می­‌خواهد همچنان فیلم­‌هایش را تماشا کنیم، ما هم همین را می­‌خواهیم.

۰
منبع
گاردین
برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن