نقد فیلم در جستجوی خوشبختی The Pursuit of Happyness - سفر پدر و پسری | مجله نقد فیلم گردی
سینمای جهاننقد

نقد فیلم در جستجوی خوشبختی The Pursuit of Happyness – سفر پدر و پسری

فیلم در جستجوی خوشبختی The Pursuit of Happyness را می‌توان اثری عمیق درباره زندگی و رابطه میان پدران و پسران دانست. اثری که بر اساس زندگی واقعی یک خرده فروش آمریکایی ساخته شده است.

در جستجوی خوشبختی the pursuit of happinesss اثری بیوگرافی از زندگی کریس گاردنر است که در دهه ۸۰ میلادی به همراه پسرش مجبور به زندگی در خیابان‌های سانفرانسیسکو شد. اثری تاثیرگذار که کارگردان آن گابریل موچینو ایتالیایست. فیلم به فراز و فرودهای زندگی شخصی کریس می‌پردازد و زوایایی از زندگی خرده فروشان آمریکایی را به تصویر می‌کشد که بابت شرایط سخت اقتصادی آمریکا در دهه ۸۰ میلادی مجبور به زندگی در خیابان‌ها شدند.

اثر با توجه به آن که در سبک بیوگرافی ساخته شده است، پس در تلاش است تا روایت داستانی بسیار واقعی را از زندگی گاردنر به مخاطب خود ارائه می‌کند. اما نکته قابل تامل فیلم که کارگردان اثر یعنی موچینو نیز بر آن تاکید دارد، نمایش روابط عاطفی بین پدران و پسران است.

فیلم اقتباسی در جستجوی خوشبختی

فیلمی بر اساس واقعیت

موچینو که اولین فیلم خود را در دهه ۹۰ ساخته است با ساخت فیلم در جستجوی خوشبختی در سال ۲۰۰۶ نشان داد که علاقه‌ای خاص در به تصویر کشیدن روابط عاطفی والدین و فرزندانشان دارد. چرا که سال‌ها بعد از فیلم در جستجوی خوشبختی، در فیلم پدران و دختران Fathers and Daughters نیز تلاش کرده تا ارتباط بین یک پدر و دختر خردسالش را به تصور بکشد.

فیلم در جستجوی خوشبختی اثر قابل تاملی است. اثری با بازی خوب ویل اسمیت در نقش کریس گاردنر و البته پسر ویل اسمیت که در فیلم نیز نقش پسر شخصیت اصلی را بازی می‌کند. فیلمی که در پس روایت واقعی زندگی پدر و پسری که در صدد فروش دستگاه‌های اسکن پزشکی هستند، سعی دارد روابط خانوادگی را در جامعه‌ای که خانواده در آن رو به افول است به تصویر بکشد. کشوری که تحت شرایط سخت اقتصادی آن دوران، فروپاشی بسیاری از خانواده‌ها را به خود دیده است.

پدران چگونه‌اند

فیلم نشان می‌دهد که چگونه یک پدر که همه چیز خود را از دست داده، در تلاش است تا زندگی را برای فرزند خود رقم بزند که شاید در نگاه اول کمی سخت باشد. اما شخصیت اول فیلم با تلاش، امید را نه تنها در دل خود بلکه در دل مخاطبان نیز زنده نگه می‌دارد. مخاطبانی که از اول فیلم با شخصیت‌هایش همذات پنداری می‌کنند.

زیرا پدری در دنیا وجود ندارد که تجربیات این پدر و پسر را به اشکال مختلفی تجربه نکرده باشد. قصد فیلم نیز از بیان مشکلات همین است تا کمی از فداکاری‌های پدرانه را به مخاطب نشان دهد. هر چند که در نقاطی این فداکاری مخاطب را با سیلی محکمی به خود می‌آورد که زندگی آنچنان که باید آسان نیست.

ویل اسمیت و پسرش

پدر و پسر واقعی

نکته کلیدی فیلم در جستجوی خوشبختی اما فیلمنامه یا بازی بازیگری همچون ویل اسمیت نیست. در بازی خود ویل اسمیت به عنوان یک پدر شکی وجود ندارد ولی نکته پنهانی که باعث می‌شود ویل اسمیت بازی خوبی را در نقش یک پدر داشته باشد، وجود بازیگری خردسالی به نام جیدن اسمیت است. جیدن پسر واقعی ویل اسمیت است که در این فیلم نقش پسر کریس گاردنر را بازی می‌کند. بازیگری که اولین حضور سینمایی خود را با این فیلم و در کنار پدرش تجربه کرد و بعد‌ها در فیلم بچه کاراته در کنار جکی چان حضور نیز حضور یافت.

رابطه پدر و پسری بین کاراکترهای فیلم، نه مصنوعی بلکه کاملا واقعی‌ست و این نشان از آن دارد که کارگردان اثر در انتخاب کاراکترهایش باهوش عمل کرده است. زیرا او برای آنکه بتواند تاثیر گذاری فیلم را بالا ببرد و عنصر واقعی بودن رابطه پدر و فرزندی را به خوبی به نمایش بگذارد، نقش پدر و پسر درون فیلم را به یک پدر و پسر واقعی می‌دهد.

هویت نقطه ابهام دنیای بازیگری

نقطه قوت فیلم و حتی نقطه قوت بازی ویل اسمیت نیز در همین جا مشخص می‌شود. زیرا ویل اسمیت نه تنها نقش پدر را در فیلم بازی می‌کند، بلکه در پشت صحنه فیلم نیز خود واقعا پدر است. در نظریه‌های سینمایی بحث جنجالی که همیشه در بین صاحب نظران وجود داشته است، آن است که چه زمانی بازیگر خود واقعیش است و چه زمانی کاراکتری که بازی می‌کند. آیا کاراکترها بدون شخصیت‌های واقعی بازیگران وجود دارند؟ آیا شخصیت واقعی یک بازیگر در واقع همان شخصیت‌هایی است که آنپ‌ها را بازی کرده است؟ و سوالات دیگری که تحت عنوان رابطه بازیگر و نقشش بیان می‌شود.

دقیقا نمی‌توان به این سوالات پاسخ مناسبی داد. ولی می‌توان مثال‌های بسیاری همچون نقش جوکر با بازی هیث لچر که در انتها باعث خودکشی این بازیگر شد یا فیلم انیمیشنی بازیگره هزاره ساخته ساتوشی کن را درباره این رابط ذکر کرد و نشان داد که بازیگر هم هویت واقعی دارد و هم نقشی که بازی می‌کند را هویت می‌بخشد.

ویل اسمیت و پسرش در فیلم در جستجوی خوشبختی

ویل اسمیت در نقش پدر یا خود پدر

ویل اسمیت نیز دقیقا در مصداق همین بحث سینمایی در فیلم قرار گرفته است. او هم نقش پدر را در فیلم بازی می‌کند و هم پدر واقعی کاراکتر پسر گاردنر با نام کریستوفر است. این رابطه باعث شده تا بازی ویل اسمیت و حتی بازی پسرش کاملا واقعی از کار در آیند. به طور مثال سکانسی که کریس همراه با پسرش در محل زندگی بی‌خانمان‌ها حضور دارند و کریس در حال حمام کردن پسرش است یا بعد از آن که با یکدیگر گفت‌و‌گو می‌کنند. مخاطب به هیچ عنوان حس نمی‌کند که در حال دیدن بازی بازیگران است، انگار که ما در حال دیدن یک تیکه از زندگی روزانه ویل اسمیت و پسرش هستیم.

اثری در تقدیر از پدران

فیلم در جستجوی خوشبختی علاوه بر نشان دادن امید و تلاش برای رسیدن به هدف که از زندگی کریس گاردنر برداشت شده است، درباره رابطه پدر و فرزندی نیز صحبت می‌کند. این که چگونه پدرها برای فرزندانشان فداکاری می‌کنند. البته قطعا در همه جای دنیا پدرهایی هستند که همچون ویل اسمیت عمل نکنند و بیشتر از آنکه پدر باشند در نقش هیولایی که می‌خواهند فرزندانشان را نابود کنند ظاهر شوند.

اما پدر و واژه پدر بودن آن قدر در جهان مهم است که با تعدادی معدودی از انسان‌ها خدشه‌ای به آن وارد نشود. همچون فیلم در جستجوی خوشبختی که معنی پدر بودن را در قاب سینما قابل لمس کرده است.

۰
برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن