نقد و معرفی فیلم یک مکان ساکت A Quite place - حرف نزن! | مجله نقد فیلم گردی
سینمای جهان

نقد و معرفی فیلم یک مکان ساکت A Quite place – حرف نزن!

فیلم یک مکان ساکت A Quiet Place تجربه جدیدی برای مخاطبان سینماست. فیلمی بدون دیالوگ که نشان می‌دهد برای زنده ماندن در جهان داستانی فیلم نباید حرف بزنید.

فیلم یک مکان ساکت A Quiet Place سومین تجربه کارگردانی «John Krasinski» بازیگر نام آشنای آمریکایی است. فیلمی که در دورانی از عمر ۱۲۰ ساله سینما ساخته شده که بیشترین بار روایت داستان بر دوش دیالوگ‌ها و مونولوگ‌های بازیگرانش است. اما فیلم مکان ساکت با شکست این قاعده سینمایی تجربه جدیدی را به مخاطبانش ارائه کرده است؛ تجربه تماشای فیلم بدون دیالوگ.

سینما در تاریخچه خود به دو بخش تقسیم می‌شود؛ سینمای صامت و سینمای ناطق. این بخش‌بندی جریان ساخت فیلم را به دو استراتژی تقسیم کرد. زیرا صدا به عنوان یکی از عناصر اصلی در تعاریف سینمایی تا قبل از سال ۱۹۲۷ وجود نداشت و تا قبل از این سال تمامی فیلم‌ها صامت بودند. ولی بعد این سال بود که صدا به عنصری جدایی ناپذیر از سینما تبدیل گشت.

جان کرازینسکی

فیلم یک مکان ساکت در فیلم‌گردی

سینمای ناطق در دهه ۳۰ میلادی به سرعت جایگاه سینمای صامت را از آن خود کرد و تصور دیدن فیلم آن هم بدون صدا را برای مخاطبان، تقریبا غیرممکن ساخت. اما در همین دنیای غیرممکن همچنان آثار سینمایی پیدا می‌شوند که با حذف صدا و دیالوگ از فیلم‌هایشان سعی می‌کنند تجربه جدیدی را به مخاطب ارائه دهند. تجربه‌ای که ما آن را در عناوین سینمایی همچون «All Is Lost»، «Wall-E»، «Under The Skin»، «Moebius« و A» «Quiet Place تجربه کرده‌ایم.

فیلم یک مکان ساکت در فیلم‌گردی

فیلم A Quiet Place اولین تجربه جدی «جان کرازینسکی» به عنوان کارگردان است. البته او در کارنامه خود تجربه ساخت دو اثر دیگر و همچنین تجربه بازی در بسیاری از آثار سینمایی و انیمیشنی را دارد. تجاربی که باعث شده است او در ساخت فیلم یک مکان ساکت نشان دهد که می‌داند چه می‌خواهد بسازد. اثری که هم وابسته به صداست و هم نیست.

فیلمی بدون دیالوگ

فیلم یک مکان ساکت اقتباسی از رمان کوتاه «کورمک مک کارتی» نویسنده‌ آثاری مثل «جایی برای پیرمردها نیست» است. رمانی که در دنیای پسا‌آخرالزمانی جریان دارد که انسان‌ها برای بقای خود باید صدا را از زندگیشان حذف کنند. کرازینسکی توانسته است با انتخاب موضوعی جذاب و بهره بردن از تکنیک سینمای صامت، اثری را خلق کند که مخاطب را با خود همراه می‌کند.

علت اصلی موفقیت فیلم نیز می‌تواند همین نکته باشد که کرازینسکی متوجه آن بوده است که دیالوگ عنصر اصلی داستان است. به همین دلیل او با حذف عنصر اصلی فیلم تلاش می‌کند تا مخاطب بیشترین حد تعامل را با فیلم داشته باشد. زیرا حذف این عنصر خلاای را به وجود می‌آورد که مخاطب در سراسر فیلم به دنبال پر کردن آن است.

بازیگران یک مکان ساکت

یک مکان ساکت صدا را از زندگیتان حذف می‌کند

فیلم یک مکان ساکت زندگی خانواده‌ای مزرعه‌دار را سوژه روایت قرار داده است که در تلاش هستند تا نه تنها به زندگی ادامه دهند بلکه خود را از شکار شدن توسط موجودات درون فیلم نیز مصون بدارند. پیرنگ فیلم درباره بقاست. بقا در دنیایی که موجوداتی شکارچی با استفاده از صدا به شکار انسان‌ها می‌پردازند. به همین دلیل، صدا که در جهان ما یک عنصر غیرقابل حذف است در جهان داستانی باید حذف شود. همین حذف شدن دلیلی است تا مخاطب در مواجهه با فیلم و نبود دیالوگ‌ها نه تنها بازخورد منفی نداشته باشد بلکه با شخصیت‌ها نیز همذات‌پنداری نیز کند.

می‌توان گفت هوشمندی کرازینسکی در استفاده نکردن از دیالوگ و صدا در همان سکانس ابتدایی فیلم به چشم بیننده می‌آید. سکانسی که همچون ریختن سطل آبی بر پیکره بیینده اثر است و به او گوشزد می‌کند که تو نیز مثل شخصیت‌های فیلم اگر می‌خواهی وارد جهان داستانی اثر شوی، باید صدا را از زندگیت حذف کنی.

شخصیت‌هایی که منفعل نیستند

کرازینسکی در این فیلم علاوه بر کارگردانی نقش پدر خانواده را نیز بازی می‌کند. پدری که تمام تلاشش را می‌کند تا همسر و فرزندانش را در مقابل خطرات احتمالی محافظت کند. امیلی بلانت بازیگر دیگر فیلم یک مکان ساکت است که نقش مادر خانواده را در فیلم برعهده دارد. مادری که در این فیلم برخلاف دیگر آثار متشابه به هیچ وجه منفعل نیست. به طور معمول زنان و فرزندان در این دست آثار هیجانی بیشتر در نقش افرادی که باید نجات داده شوند ظاهر می‌گردند. اما فیلم این رویه را می‌شکند و مادری را به مخاطب نشان می‌دهد که با وجود باردار بودن اما پا به پای پدر خانواده می‌جنگد.

شخصیت‌های پویا و درگیرکننده شاید راز بعدی موفقیت فیلم باشد. کرازینسکی شخصیت‌های فیلم را بدون دیالوگ به مخاطب معرفی می‌کند و روند روایتی داستان را نیز با همین سکوت پیش می‌برد. این خود نکته مثبت فیلم در بحث شخصیت‌پردازی است، زیرا این دیالوگ‌ها هستند که باعث می‌شوند شخصیت‌ها خود را به مخاطب بشناسانند.

نقد فیلم a quite place

دیالوگ تنها راه ارتباط مخاطب با فیلم نیست

ما با بیان جملاتی که از ذهن شخصیت‌ها بیرون می‌آید متوجه می‌شویم که آن‌ها چه فکر می‌کنند، چه شخصیتی دارند، چه خواسته یا اهدافی را دنبال می‌کنند و هر آنچه که لازم است بدانیم تا درک بهتری از فیلم داشته باشیم را به ما ارائه می‌دهند. حتی بخش اعظمی از روایت داستان نیز برعهده دیالوگ‌های بازیگران فیلم است که در این جا همگی آن‌ها حذف شده‌اند.

پس کارگردان مجبور است همه این موارد را صرفا با تصویر به مخاطب خود ارائه کند و از سمتی بازیگران نیز باید هر آنچه که باید بگویند را تنها با چهره و حرکات بدن خود به مخاطب ارائه کنند؛ دقیقا همچون بازیگران سینمای کلاسیک. شاید به همین علت است به اعتقاد بسیاری، بازیگران سینمای صامت بهترین بازیگران تاریخ سینما هستند زیرا با استفاده از بدن و میمیک چهره خود سعی داشتند هم احساسات شخصیت‌های فیلم را بیان کنند و هم به ایفای نقش بپردازند.

تماشای آنلاین فیلم یک مکان ساکت ۲ 

فیلم یک مکان ساکت، تجربه جذابی برای مخاطبان سینماست. تجربه‌ای که اگر می‌خواهید حس کنید واقعا چگونه می‌توان بدون شنیدن دیالوگ، فیلمی را فهمید، باید با تماشای این اثر آن حس را تجربه کنید.

۰
برچسب ها

همچنین بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن