نقد فیلم باجو دم اسبی مقدس Baggio: The divine ponytail - زندگی ستاره فوتبال بیرون از زمین | نقد و معرفی فیلم و سریال
سینمای جهان

نقد فیلم باجو دم اسبی مقدس Baggio: The divine ponytail – زندگی ستاره فوتبال بیرون از زمین

باجو دم اسبی مقدس Baggio: The divine ponytail فیلمی در قالب بیوگرافی است که روایتگر زندگی روبرتو باجو، بازیکن و اسطوره ایتالیایی سال‌های نه چندان دور فوتبال جهان است. روبرتو باجو را می‌توان انتخاب مناسبی برای سوژه ساخت فیلم بیوگرافی یک بازیکن دانست اما درمجموع باید گفت نویسنده و تیم سازنده فیلم نتوانسته‌اند حق مطلب را در این باره ادا کنند. زندگی شخصی و فوتبالی روبرتو باجو آنقدر عمیق و چالش‌برانگیز است که پتانسیل لازم را برای ساخت یک فیلم بیوگرافی جذاب به نویسنده ارائه کند.

به عنوان کسی که هیچکدام از بازی‌های روبرتو باجو را به صورت زنده تماشا نکرده و پس از اتمام دوران حرفه‌ای این فوتبالیست با او آشنا شدم باید بگویم در مجموع از دیدن فیلم لذت بردم و تماشای آن را به همه فوتبال دوستان، علاقه‌مندان به فوتبال کلاسیک و طرفداران بازیکن‌ها توصیه می‌کنم. اما فیلم ضعف‌های واضحی دارد که هم از نظر علاقه‌مندان به فیلم و سریال هم از نظر طرفداران فوتبال، قابل تشخیص است.

در واقع باید بگویم بدنه اصلی «فیلم دم اسبی مقدس» را تنها یک داستان از زندگی و دوران حرفه‌ای روبرتو باجو را نمایش می‌دهد. اگر در طول فیلم صرفا با این بدنه و مسیر حرکت کنید مقصود نویسنده را به خوبی متوجه خواهید شد. اما مشکل اینجاست که هرکسی که تاحدودی روبرتو باجو را بشناسد، نپرداختن یا کامل نپرداختن به سایر داستان‌های این بازیکن در بخش‌های مختلف فیلم او را شگفت‌زده خواهد کرد.

یک پنالتی، یک قاب ماندگار

پنالتی روبرتو باجو

وقتی که اسم روبرتو باجو را می‌شنویم ناخودآگاه یک تصویر خاص از او در ذهن ایجاد می‌شود. فینال جام جهانی ۱۹۹۴ ، آفتاب داغ آمریکا، لحظه‌ای پس از پنالتی آخر، سر رو به پایین روبرتو باجو، دست‌های به کمر، ناامیدی یک ستاره و یک کشور. غم‌انگیزترین صحنه‌ای که می‌توان برای یک فوتبالیست تصور کرد.

نویسنده فیلم دم اسبی مقدس نیز طبق انتظار بر روی همین نقطه دست گذاشته است. اما نکته‌ای که باعث تمایز این فیلم از دیگر فیلم‌ها و مستندهایی که از این قاب ماندگار ساخته شده است می‌شود، تمرکز نویسنده بر داستان و عواطف پشت پرده این پنالتی و این بازیکن است. هر آنچه که خارج از زمین فوتبال قبل و بعد از این نقطه مهم برای روبرتو باجو رخ می‌دهد. جایی که شاید خیلی از طرفداران و فوتبال دوستان از دیدن و توجه به آن غافل هستند. پشت صحنه آنچه در استادیوم رخ می‌دهد. عواطف و احساسات یک فوتبالیست چگونه است و او در زندگی شخصی خود چه چالش‌ها و داستان‌هایی را پشت سر می‌گذارد؟

موضوعی که محوریت نقد خود قرارداده‌ام نیز همین است. پشت پرده زندگی فوتبالی یک بازیکن چه می‌گذرد؟ با هر اتفاق چه احساسی به او دست می‌دهد؟ ما طرفداران فوتبال چقدر می‌توانیم یک بازیکن را فرای آنچه در زمین به نمایش می‌گذارد درک کنیم؟ آیا همه چیز به جام‌ها و افتخارات برمی‌گردد؟ یا اینکه داستان‌های شگفت‌انگیزی وجود دارد که به سادگی از آن‌ها می‌گذریم؟

یک رویا، یک هدف

فیلم baggio the divine ponytail

داستان فیلم از همان ابتدا و باتوجه به آنچه در بخش قبل درباره روبرتو باجو گفتیم مشخص است. نوجوانی که با یک هدف بزرگ در سرش مسیر دوران حرفه‌ای فوتبال خود را آغاز می‌کند. شاید بتوان گفت داستان فیلم یک داستان تکراری چه در زندگی‌ها و چه در فیلم‌ها  است. یک پسر بچه با رویایی بزرگ و تلاش برای رسیدن به آن هدف و رویا.

علاوه بر این‌ها، در جایی که داستان کلی فیلم تکراری است، هنر تیم سازنده فیلم بسیار در نتیجه تاثیرگذار است. هیچکس در طول و انتهای فیلم توقع سورپرایز ندارد و می‌داند داستان به کجا ختم خواهد شد. بنابراین نحوه تعریف داستان، نمایش اتفاقات و نقاط عطف، بروز درست احساسات و درگیر کردن مخاطب باعث جذابیت فیلم می‌شود.

تیم سازنده فیلم در این زمینه به طور کلی عملکرد مثبتی نداشته است. و تصاویر و صحنه‌ها خیلی از موارد مصنوعی و بی احساس هستند.اما شیب مثبتی در طول فیلم حاکم است. به این معنی که هرچه در فیلم جلو می‌رویم از تصنعی بودن صحنه‌ها کاسته می‌شود و بیشتر با احساسات سوژه فوتبالیست یا همان روبرتو باجو همراه می‌شویم. از نقطه عطف فیلم که همان قاب ماندگار روبرتو باجو است و در یک سوم پایانی فیلم کم کم متوجه این موضوع خواهید شد.

شخصیت روبرتو باجو خارج از زمین

روبرتو باجو

وقتی صحبت از میزان محبوبیت یک بازیکن می‌شود، معمولا اکثر افراد و علاقه‌مندان به فوتبال به کمد افتخارات و دست‌آوردهای یک بازیکن نگاه می‌کنند. خیلی از مواقع فراموش می‌کنیم که بازیکن‌ها نیز مانند دیگر انسان‌ها هستند. احساسات و عواطف دارند، خانواده دارند، دین و مذهب دارند، رویا و آرزو دارند و مهمتر آنکه حق دارند اشتباه کنند و حق دارند شکست بخورند. چیزی که سعی شده است در این فیلم به ما نمایش داده شوند همین وجوه انسانی یک فوتبالیست است.

کارگردان فیلم از همان ابتدا سعی می‌کند نحوه تعامل باجو با خانواده‌اش را در فیلم دم اسبی مقدس به نمایش بگذارد. جنبه‌های مختلف شخصیت باجو مثل بلندپروازی او و مصمم و مغرور بودنش را به مخاطب بشناساند. کارگردان حتی به نحوه آشنایی باجو با دین بودا می‌پردازد. مسیری که در نهایت باعث شد طرفداران فوتبال لقب بودای کوچک را به او بدهند. تعامل باجو با مربی‌ها و مدیربرنامه‌اش نیز از جمله مواردی است که در این فیلم می‌توانید مشاهده کنید.

در مجموع همه موارد گفته شده به نوعی ضمن داستان تلاش باجو برای رسیدن به رویا و هدفش و سختی‌ها و شکست‌ها و رنج‌هایی که در این مسیر با آن‌ها موجه می‌شود، قرار می‌گیرد.

فرصت‌سوزی فیلم‌سازان

نقد و بررسی فیلم روبرتو باجو

به نظرم عوامل فیلم باجو دم اسبی مقدس فرصت بسیار مهمی را به‌راحتی از دست دادند. هرچند که آن‌ها در انتخاب سوژه، بازیگر اصلی، داستان و مسیر کلی فیلم، شبیه‌سازی صحنه‌های ماندگار و حتی موسیقی انتهایی فیلم نسبتا خوب عمل کردند، اما مصنوعی بودن بعضی‌ها از صحنه‌ها، عدم پختگی بازیگران فرعی، عدم موفقیت در همراه کردن مخاطب و مهمتر از همه، نپرداختن به بسیاری از نقاط مهم فوتبالی روبرتو باجو سبب شده است فیلم سرگرم کننده‌ای را شاهد نباشیم.

درنهایت در نقد فیلم باجو دم اسبی مقدس می‌توانم بگویم این فیلم به شما و مخصوصا علاقه‌مندان به فوتبال کمک می‌کند که از منظر دیگری به فوتبال، بازیکن‌ها و اتفاقات فوتبالی نگاه کنید. آیا همه چیز به افتخارات و جام‌ها برمی‌گردد؟ جواب منفی است. روبرتو باجو نمونه‌ای عالی از یک بازنده دوست‌داشتنی است.

۰
برچسب ها

همچنین بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن